Chens, tiempos y lugars
O tiempo, o espazio, a grandaria... tot ye relatibo.
En son como conzeptos, pero tamién como elementos cutianos.
Que suenios más raros y filosoficos tiengo istos días!
Soi a muller d'un labrador, d'un campesino normal: ni rico ni pobre. Me debanto a las 7 u por astí, con o sol. a las salgo de casa mía en a la entrada me meto a barrer a tierra. Beigo debán de yo os mons berdes de carrascas, con bellas cuatro bordas espaldadas. Por meyo pasa un pastor con o rabaño de güellas china chana. Sin prisa, con tranquilidat. Una olor a tremonzillo esnabesa a plaza y afalaga as mías biellas mans y as mías negras sayas.
O lugar ye fendo fiestas y a carrera ye bien emporcada: botellas, fumarros, basos y bel gomecallo. Tot lo pilla a escoba que, a tamas d'a olor a alcol, ba dreita ta o badil.
O mío nieto, ixe ninón que chugaba con a xada y encorrega as gallinas, amanixe por abaxo d'a costera. Agora dreito a la cama. Pobret, fa pudor.
Iste maitín yo faré a chenta, cudiaré o bistiar, escoscaré a falsa (que fa tiempos que no me'n foi) y faré parola con as bezinas. Él nomás dormirá dica a ora d'a brenda. Alabez prenzipiará o día ta él.
A ixa ora se'n irá cos os amigos, ni sisquiera zenará con yo. Yo tomaré a fresca y baxaré un ratet a beyer o baile y a orquesta. Allí lo tornaré a beyer (con as suyas amigas y o cubata). A las 11 (que somos en fiestas) marcharé a chazer dica maitín.